เมื่อไหร่เธอจะรู้สึกอิ่มกับอารมณ์

หรือมันยัง ดารม่าไม่พอ??

เมื่อไหร่เธอจะรู้ว่าคนอื่น "เป็นทุกข์"

เธอเองนะไม่ใช่หรือ คือ "คนนอก"

เอาเรื่องราววุ่นวายเข้ามา

แต่บางทีอย่าลืมนะ...ว่าเธอเองก็ก่อปัญหาเอาไว้

มากมายหลายอบ่างที่เธอทำ

หากแต่ไม่มีใครพูดอะไร เพราะเห็นว่า "เพื่อนกัน"

คิดบ้างไหม...ว่ามันก็เป็นเพียงวฏจักร

มีรักย่อมมีนินทา...อยู่ในสังคม

มีหรือที่จะไม่กล่าวถึงกัน


แต่ช่างเถอะ...ฉันเสพดารม่าบทนี่ไม่ไหวแล้ว

อิ่มแล้วกับอารมณ์!

เธอหละพอได้หรือยัง???